تاریخچه بامبو بافی در ایران

تاریخچه بامبو بافی در ایران

بامبو بافی بعنوان یک هنر صنعت شناخته شده، تقریباً از اوایل قرن ۱۴ هجری شمسی، توسط اساتید چینی وارد استان گیلان، شهرستان لاهیجان و خصوصاً روستای زیبای لیالستان شد. به دلیل محدودیت باغهای بامبو مناسب برای تولید محصول، در نواحی انگشت شماری از روستاهای شرق گیلان و خصوصاً لاهیجان، بسیاری از مردم ایران و حتی گیلان، از وجود چنین رشته ای از صنایع دستی و محصولات آن در کشور بی اطلاع بوده و به اشتباه تصور می‌کنند محصولات تولیدی استادکاران داخلی، وارداتی هستند. طی سده ی اخیر اساتید خبره و توانمندی در زمینه تولید محصولات بامبوبافت نظیر انواع سبد، لوستر، دیوارکوب، گلدان و …  تربیت و مشغول تولید شده اند. در اواخر دهه ۷۰ و اوایل دهه ۸۰ شمسی این هنر صنعت توانست رشد بسیار سریعی را تجربه کرده و به گواه بسیاری از دست اندرکاران این رشته، به لحاظ تعداد افراد شاغل و اساتید مشغول در آن، به اوج خود رسید. از اواسط دهه ۸۰ تا اواخر دهه ۹۰ به دلایل متعدد اقتصادی و فرهنگی، این رشته دچار رکود و افول گردید، بطوری که بیشتر شاغلین و کثیری از اساتید برجسته آن، به دلایل مالی و معیشتی از آن خارج شده و به کشاورزی، کارگری و سایر فعالیت‌ها پرداختند. اما از اواخر دهه ۹۰ تا به امروز، به لطف گسترش فضای مجازی و آشنایی تعداد بیشتر مردم با محصولات بامبو، دوباره بازار این محصولات رونقی نسبی یافته که خود، سبب بازگشت بسیاری از اساتید و شاغلین قدیمی و همچنین جذب نسل جدیدی از نیروهای تحصیل کرده، خلاق و نوآور به این رشته از صنایع دستی شده است. همچنین طی یک دهه ی اخیر علاوه بر “بافت” در زمینه “ساخت” محصولات مبتنی بر تنه گیاه بامبو نظیر میز و صندلی، آباژور و … جوانان خلاق و خوش ذوقی توانسته اند به تولید و فروش برسند. “خانه صنایع دستی لیالستان” بعنوان اصلی ترین مرکز آموزش، تولید و ارائه محصولات بامبو ایران، توانسته از سال‌های دور تا کنون نقشی محوری در تربیت و ترویج این هنر صنعت ایفا کند. بطوری که نمی‌توان رشته بامبو بافی را بدون خانه صنایع دستی لیالستان تصور نمود.